*******
Witam serdecznie, lecz..... pamiętaj- jesteś tu gościem. Internet jest dla wszystkich, tutaj jest moje miejsce.
I niech Ci się nie wydaje, że mnie znasz, bo mogę mieszkać na drugim końcu świata.... :)))





piątek, 20 stycznia 2012

Bajka o pełni księżyca

            

 Dawno, dawno temu, za górami za lasami, żyły sobie w pewnej zagubionej w lesie wiosce dwie staruszki. Jedna z nich była kobietą dobrą, gościnną, hojną, chętnie pomagającą ludziom będącym w potrzebie. Nazywano ja Babcią Pychotką. Druga z nich była skąpa, chciwa, nigdy z nikim niczym się nie dzieliła, starając się gromadzić jak najwięcej dla siebie i z tego powodu mówiono na nią : Babcia Chciwulka.

Pewnego zimowego wieczoru dobra staruszka wyglądając przez okno dostrzegła w lesie dziwny, słabiutki blask. Ubrała się ciepło, wyszła do lasu i znalazła tam zmarzniętego, cieniutkiego z głodu, ledwo świecącego Księżyca.                                                                                                                                                           
 

Ulitowała się nad nim, zabrała go do domu, nakarmiła ciepłą strawą, napoiła gorącym mlekiem. Księżyc pięknie podziękował Babci Pychotce za gościnę i wypłynął na niebo.

Następnego dnia dobra i gościnna staruszka ponownie zaprosiła Miesiączka do swojego domu. Przez wiele następnych wieczorów Księżyc odwiedzał dom staruszki i każdego dnia stawał się coraz bardziej pulchny, coraz bardziej rumiany, świecił na niebie coraz jaśniej i coraz dłużej.

Nie uszło to uwadze skąpej i niedobrej staruchy mieszkającej tuż obok. Pewnego wieczoru zaciekawiona blaskiem bijącym z domu sąsiadki, zakradła się po cichu pod jej okno. Jej oczom ukazał się niesamowity widok - przy stole siedział Księżyc i rozmawiał z gospodynią!

W skąpej staruszce wezbrała złość. Babcia Chciwulka zapukała w kołatkę u drzwi sąsiadki, weszła do jej domu, wkroczyła do izby i od wejścia zawołała:

- Cóż to?! Jak to?! Czemuż to Miesiączek odwiedza tylko ciebie? Czyżbyś była lepsza ode mnie? Chcę aby przychodził również do mego domu!

Babcia Pychotka zgodziła się. W trójkę ustalili, że przez dwa tygodnie Księżyc będzie jadał kolacje w domu jednej z nich, a przez następne dwa tygodnie - w domu drugiej z nich.

I tak jest aż po dziś dzień. Gdy Księżyc stołuje się u Babci Pychotki, je dużo, staje się coraz grubszy i silniejszy i dzięki temu każdego dnia świeci na niebie jaśniej i dłużej. Gdy mijają dwa tygodnie, rozpoczyna stołowanie się u złej i skąpej Babci Chciwulki. A ta nie jest dla niego dobra. Jej posiłki są bardzo skromne, Księżyc każdej nocy opuszcza jej dom głodny i coraz bardziej chudy. Nie może przez to świecić tak jasno i tak długo jak wtedy, gdy jada kolacje w sąsiednim domu.






 Gdzieś, kiedyś usłyszałam lub przeczytałam bajkę. Pamiętałam fabułę ale tytułu i autora już nie. Pewnego dnia podczas wieczornej jazdy samochodem, księżyc w pełni zaglądał nam prosto przez przednią szybę do samochodu. Zaczęłam opowiadać bajkę... Nie muszę chyba dodawać, że to jest nasza ulubiona bajka podczas wieczornych przejazdów. Nastał czas Google, niestety nie udało mi się jej znaleźć za pomocą wyszukiwarki. Po wielu próbach znalazłam ją w tym miejscu:
 ze strony: http://news.astronet.pl/1409
W bajce, którą ja pamiętam księżyc kąpał się w jeziorze

04.11.2013 r
znalazłam oryginalny tekst bajki, napisała ją: Maria Niklewiczowa 
blog: Szedł czarodziej- bajka o księżycu---- 
08.2016 r. -niestety blog z kopiami kart książki już nie istnieje....           
 
źródło zdjęcia: http://kmery.wrzuta.pl/obraz/3RsygLeQvOu/ksiezyc

8 komentarzy:

  1. śliczne opowiadanie ;-) i piękna muzyka na Twoim blogu;-) lubie SDM.

    OdpowiedzUsuń
  2. Bajka fajna dla dzieci i nie tylko. Pięknej muzyki dobrze się słucha, też ją lubię :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Następna pełnia już 7 luty 2012 22:56:10 można wykorzystać ogromny księżyc.... :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Bardzo dziekuje za wpis u mnie na blogu i pomoc techniczna, tak teraz u Ciebie musiałam uzyć funkcji odśwież - i dopiero pokazało się pole do wspisu..

    Twoj blog czarujący ,bede zaglądać ! Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cieszę się, że mogłam pomóc :)

      Usuń
  5. Bardzo dziękuję za znalezienie oryginału bajki o księżycu. Czytała mi ja ma, potem sama ją czytałam. I do dziś, gdy widzę na niebie rogalik księżyca, myślę sobie - był u skąpej sąsiadki :) Wielka frajda móc to przeczytać po latach przeszło czterdziestu pięciu . Beata

    OdpowiedzUsuń
  6. Beato dziękuję za komentarz, z przyjemnością zajrzę na Twój blog :)

    OdpowiedzUsuń

Komentarze mile widziane. Dziękuję bardzo za wpis :)

Poprzednie posty:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...