czas, pędzi nieubłaganie. Zegar tyka, kolejny miesiąc za nami.
do posłuchania Kaszubska Influencerka - RAZEM W ŚWIĘTA
Czas świąt rodzinne spotkania, rozmowy, śpiewanie kolęd za nami. Nowy rok już przed nami.
Link do kalendarza, który możemy wydrukować dla siebie lub kogoś z rodziny.
https://www.bajkidoczytania.pl/kalendarz-na-2025-rok-do-druku-pdf/
i ciekawa bryła 3D- sześcian kalendarz
Miła niespodzianka, komentarz Klimaty Agness, pod poprzednim moim postem-
zmienił mój świat !!! - ten blogowy w szczególności .
zadziałało Kobieto Wielka, pojawiła się opcja Skomentuj jako Alis :D (uśmiech) ozłocić Cię powinnam, blogi lubię i Twój komentarz to prawdziwa niespodzianka noworoczna. Pozdrawiam serdecznie Ala
Odzyskałam moje logowanie do blogera. Dziękuje ślicznie, w podziękowaniu dla Agness kaszubska piosenka Karoliny Stankowskiej-
Produkcja trwa,
nie miałam w planie takich zwiększonych zapasów, ale na rynku w sierakowicach zakupy warzyw tak nas wciągnęły, że teraz trzeba to przerobić.....
... a że w związku z przypuszczalnymi ograniczenia chorobowymi, zapasy mogą się przydać, to produkcja trwa
4 szkl. wody
1 szkl cukru
1 szkl octu 10%
2 łyżki soli
drobno pokrojona cebula, łyżeczka gorczycy, łyżeczka pieprzu w ziarnach, łyżeczka ziela angielskiego, liść laurowy. Zagotować.
Do
słoików: ogórki, kawałki papryki, gałązki kopru, plasterki czosnku,
kawałeczki korzenia chrzanu. Zalać zalewą z cebulą i dodatkami. Słoiki
gotować 6-7 minut.
Porcja wystarczy na 4 słoiki 0,9 l
papryka marynowana (również z zalewy po kartusku- z dodatkiem listka pietruszki, listka selera i łyżki oleju)
PS nie wiedziałam, że ogórki są tak bardzo sortowane: dwa rodzaje ogórków, cena za kg 5 zł i 6 zł, pytam czym się różnią? droższe są proste, tańsze to te zakrzywione, przebrane. Można podejrzeć na zdjęciu, które na świeższe wyglądały...
 |
| rozchodnik i zioła. |
.... ciekawi mnie skąd wziął się przesąd, że gość nie bierze ostatniego kawałka z talerza. I tak zostają na tych talerzach te ostatnie kawałki... Bo może by zjadł... ale ten ostatni kawałek....
 |
| maślanka |
 |
| mahonia |
 |
| zeszłoroczne ciasto z rabarbarem |
Mark Twain powiedział kiedyś: ” Za dwadzieścia lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś źle.”.
 |
| tak żeby zapamiętac ile tego posiane było. Chyba coś wzejdzie i zakwitnie.... |
" Zebrałam więc wszystkie resztki nasion, które jeszcze miały szansę wyrosnąć: rzodkiewki, sałaty, buraki, marchewki, jarmuż, pietruszki, ogórki, nagietki, facelię itp., wymieszałam to ze sobą i wysieliśmy na powierzchnię ziemi. Potem przykryliśmy ściółką "de luxe", czyli sianem i słomą zmielonymi kosiarką z koszem i zmieszanymi z trawą ze strzyżenia podwórka. Na obrzeżach powtykałam jeszcze fasolkę szparagową, która mi została. Słuchajcie! Ta grządka była najbardziej płodna ze wszystkich! Nawet zabłąkany kabaczek pięknie owocował. Jak zaczęliśmy od zbierania rzodkiewki i sałaty w 3 tygodnie po siewie, to skończyliśmy późną jesienią i zawsze coś tam było. Na dokładkę wyglądało bardzo ładnie.
Te grządki nie są dla osób lubiących rzeczy uporządkowane i przewidywalne, bo to jest totalne zdanie się na Matkę Naturę i jej nieprzewidywalność, ale jedno jest pewne: nigdy nie zabraknie na nich czegoś do jedzenia. "
" Jak to, nie trzeba podlewać? Pielić? Samo rośnie? Nie wierzyłam. I nie uwierzyłabym, gdybym nie zaczęła drążyć w celu udowodnienia sobie samej, jakie to głupie. I wsiąkłam. I wcale nie przekonało mnie to, że wszyscy podkreślają, jak mało przy tym roboty - przekonała mnie ekologia."
 |
| lubczyk, maggi |
 |
| chyba szpinak, nie jestem pewna |
 |
| szczypiorek czosnkowy |
 |
| podgrzybki w occie, sałatka z makaronem, tortilla z serkami, suszonymi pomidorami i wędliną. jajka ze szczypiorkiem, parówki cielaszki, papryka. |
 |
pięknie podniesione boki ciasta.Zawsze o tym zapominam, gdy robię moją pizzę |
Zielone pogotowie
Przepisy Joli
Element żeński
Jola Szymańska
 |
| zupa brzadowa |
 |
| woda smakowa: pomarańcza, cytryna mięta |
"Żeby wyrosło to trza jeszcze podlewać."(z komentarzy na podczytywanym blogu...)
Pasztet – potrawa przyrządzana z jednolitej masy przygotowanej z surowego, gotowanego lub pieczonego mięsa, podrobów, drobiu, dziczyzny, warzyw, grzybów, ryb, soi lub sera. z WIKIPEDIA
...... świecki styl pochówku, pokazać jak to zrobić i ośmielić tych, którzy mają problem: "chciałabym, ale czy to wypada?"cytowany artykuł nie prezentuje moich poglądów, przedstawiam problem- bo wiem, że występują już próby pochówku bez księdza, i ten sposób przyda się w podpowiedziach, jeśli nie dla rodziny to może potrzebować ktoś znajomy.
Dla tych, które nie maja Facebook skopiuję cały post:
Wprowadziłam na mój profil bardzo prywatna sprawę - odejście mojego brata i zrobiłam to z rozmysłem, żeby pokazać świecki styl pochówku, pokazać jak to zrobić i ośmielić tych, którzy mają problem: "chciałabym, ale czy to wypada?".
Znam wiele osób, które już nie są "uwiązane" do kościoła na tyle żeby chcieć nadal tkwić w systemie, z którym już im nie po drodze, ale tkwią "no, bo jak inaczej ślubować, albo grzebać"?
Ano, naprawdę można inaczej, jeżeli zmarły i my - rodzina nie czujemy się szczególnie związani z obrzędem w kościele, który jest nam coraz bardziej obcy, poświęcony wszystkiemu i wszystkim świętym, ale nie osobie zmarłej o której wspomina się z imienia i nazwiska może raz...? Reszta to ustalone formułki i z dawna wyreżyserowany obrzęd podczas którego wiele osób czuje się obco, a szczególnie rodzina zmarłego, gdy ksiądz wzywa do modlitw za papieży i innych hierarchów, a zmarły leży w zapomnieniu. A przecież to JEGO uroczystość!
Pogrzeby ewangelickie są "bliżej zmarłego" i rodziny, to fakt, ale najbardziej intymne, rodzinne i osobiste są pogrzeby świeckie.
Naprawdę.
Gdy się czuje lęk przed wystąpieniem publicznym można poprosić (zatrudnić) Mistrza Ceremonii, osobę świecką, urzędnika któremu/której (bo i są to kobiety) dostarcza się pisemne materiały o zmarłej osobie. Taka Mistrzyni czy Mistrz Ceremonii odczyta wspomnienie i pokieruje sprawami. Trzeba ustaleń
Można też poprowadzić taką uroczystość osobiście i to zalecam.
Nade wszystko, jeśli byłą kremacja pięknie jest zanieść urnę osobiście do grobu (podziękować panom asystentom pogrzebowym). To wielkie przeżycie i piękny gest.
Kilka zdań o osobie zmarłej wygłosi Mistrz albo ktoś z rodziny, kto weźmie na siebie tę rolę, a później kto chętny - wspomina w kilku zgrabnych (czasem niezgrabnych i to też bywa piękne) słowach osobę żegnaną.
Można pożegnać bliską osobę jej ukochana muzyką. U nas to (pisałam o tym) był Joe Cocker, Jimi Hendrix, Deep Purple i Procol Harum, a niekoniecznie marsze żałobne czy Strasznie Smutne Utwory. Ale jeśli taka była wola zmarłego - wolna wola.
Można przyjść na czarno, ale też jeśli zmarły nie lubił "dętej pompy" - na kolorowo.
Gdzie to robić?
W dużych miastach są koło cmentarzy z "oddziałem" komunalnym domy pogrzebowe, sale weselno pogrzebowe itp.
Na wsiach już coraz więcej domów weselno pogrzebowych i tam można zrobić rodzaj pożegnania połączonego z konsolacją (jak mówiła moja teściowa bo to ładniej brzmiało) czyli stypą. Odwrócić kolejność - stypa z pożegnaniem i potem cmentarz i z pochówkiem.
Stypa, czy konsolacja odstrasza nieco, szczególnie młodych bo nie są obeznani z tym obyczajem, ale niepotrzebnie. To miłe przyjęcie bądź to szalenie skromne, (kawa ciasto, pasztecik barszczyk) albo wręcz obiad dla przyjezdnych z daleka. I pogaduszki jak ot przy stole. I podczas tego właśnie posiłku można urządzić owo pożegnanie. Najpierw ono a potem siadamy do stołów z muzyką w tle. Jak kto wymyśli. Można zrobić tylko pożegnanie dla wielu osób a obiad dla bliskiej rodziny.
Amerykanie, Anglicy robią to metodą składkową, ludzie przynoszą jedzenie i to jest takie ...tradycyjne, plemienne. Świetne. Ale można też inaczej.
Potem idzie się na cmentarz na którym też warto puścić ulubioną muzykę zmarłej osoby i dwa słowa (dosłownie dwa) od kogoś bliskiego i ...do domu.
Wielu artystów nie życzy sobie kiru. Podobają mi się kolorowe stroje, albo czerń z kolorowymi akcentami. Oczywiście jest żal, smutek, żałoba ale też "odciążenie" takich uroczystości ze zbędnego nadęcia. Płaczki i zawodzenie już chyba odchodzi w przeszłość.
Kilkoro moich zmarłych już, znajomych, w tym też moja mama czując już nadciągający chłód odejścia sama napisała kilka słów o sobie na tę okoliczność. Teść podobnie.
Żeby zbolałych dzieci nie obarczać.
Na jej (mamy) pogrzebie mój były mąż urządził slide show - na ekranie z rzutnika podczas uroczystości pożegnalnej oglądaliśmy zdjęcia mojej mamy: od dziecka po staruszkę.
I jeszcze ... żeby można było zamówić odpowiednią pogodę..
Alis, w związku z problemem z komentowaniem, może spróbuj spróbuj w ten sposób - na górze, na pasku gdzie masz tytuł strony na której właśnie się znajdujesz, na samym początku, jest ikonka takiej jakby ,,tarczy,, kliknij w nią i pojawi się okienko, a w nim komunikat ,, wzmocniona ochrona przed śledzeniem,, kliknij w to, wtedy ta ochrona zostanie wyłączona i wraca możliwość komentowania. Tarcza wtedy jest przekreślona. Trzeba to robić do każdego bloga z osobna, ale strona zapamiętuje na każdym z tych blogów i nie trzeba tego więcej robić na konkretnym blogu. Mam nadzieję, że się uda, u mnie zadziałało :))
OdpowiedzUsuńPozdrawiam, Agness:)